Sahne keskin bir dramayla açılıyor; neredeyse monokrom palet eylemi yoğunlaştırıyor. Yalnız bir figür, hayvanın gücüne karşı kaslarını zorlayarak devasa bir boğayla mücadele ediyor. Boğa, karanlık, kaba bir şekil, kompozisyonun merkezinde yer alır, şekli mekanı domine eder. Sanatçının ışık ve gölge konusundaki ustalığı burada belirgindir, bir kehanet hissi, yaklaşan bir felaket hissi yaratır.

Arka plandaki figürler, mücadeleyle sadece bir tezat oluşturuyor. Küçük bir tepede duruyorlar, görünüşe göre gözlemciler, yüzleri gizlenmiş, varlıkları bir huzursuzluk katmanı ekliyor. Sanatçının çizgi kullanımı, dikkatli oyması, atmosferi oluşturur, izleyiciyi bu şiddetli ve içgüdüsel ana daha derinlemesine çeker. Sanat eseri bir gerilim hissi uyandırır ve insan ile hayvan arasındaki mücadele bize boğa güreşinin acımasızlığını hatırlatır.