Deze betoverende houtsnede vangt een serene tempelhof onder de zachte omhelzing van een lenteregen. Dominant in de compositie staat een hoge rode poort, die een levendig contrast vormt met de gedempte grijzen en diepe blauwen van het regenachtige landschap; het tafereel voelt zowel rustig als levendig aan. De hoge dennenboom rechts strekt zijn takken uit over de compositie, zijn naalden afgebeeld met verfijnde en bedachtzame penseelstreken. De regen wordt weergegeven met fijne, verticale lijnen die ritmisch vallen, wat zorgt voor een kalmerende maar melancholieke sfeer terwijl reflecties op de natte grond het visuele tapijt verdubbelen.

Een enkele figuur onder een blauwe paraplu beweegt zich zachtjes naar de poort toe, zijn aanwezigheid markeert een stille menselijke verbinding met de uitgebreide natuurlijke en architecturale omgeving. De kunstenaar gebruikt traditionele ukiyo-e technieken, waarbij ingewikkeld lijnwerk wordt gecombineerd met een gebalanceerd palet van indigo, karmijnrood en aardse bruinen om de moessonstemming vast te leggen zonder de zintuigen te overweldigen. Deze houtsnede uit 1932 is een voorbeeld van de Shin-hanga beweging, die modern realisme combineert met traditionele Japanse esthetiek, en nodigt de kijker uit zich onder te dompelen in het zachte geluid van de regen en een moment van vredige eenzaamheid.