Badend in het etherische licht van een volle maan, vangt deze houtsnede een landelijke nachtelijke landschapsschoonheid. De kronkelende irrigatiekanalen slingeren door de rijstvelden en leiden de blik van de kijker naar een dichte rij silhouetten van bomen onder een door de maan verlichte hemel. De stralende maanschijf is perfect uitgebalanceerd boven de horizon en werpt een koele, zilverblauwe tint over het gehele tafereel. De bomen zijn afgebeeld in diep indigo en zwart, wat sterk contrasteert met het heldere water en de contouren van de velden die doen denken aan rijp of lichte mist. Dit spel van licht en schaduw, gecombineerd met het minimalistische kleurenpalet van blauw, wit en zwart, creëert een serene, contemplatieve sfeer die uitnodigt tot overdenking.

De techniek van de kunstenaar is klassiek shin-hanga, waarbij traditionele ukiyo-e-methoden worden gecombineerd met een moderne gevoeligheid voor sfeer en naturalisme. De subtiele gradaties in de lucht en de fijne details aan de veldranden getuigen van meesterschap in houtsnijkunst. De compositie — gebalanceerd maar dynamisch — legt niet alleen de schoonheid van de natuur vast, maar ook de harmonie tussen menselijke bebouwing en natuur. Geschapen in 1946, kort na de Tweede Wereldoorlog, weerspiegelt het werk een verlangen naar vrede en een terugkeer naar het rustige plattelandsleven. De stille emotionele diepgang en verfijnde kunst bevestigen de plaats als een belangrijk werk binnen de shin-hanga beweging en de geschiedenis van de Japanse prentkunst.