Het kunstwerk, weergegeven in opvallend zwart en wit, presenteert twee figuren, een studie van contrasten. De grotere figuur domineert de compositie, haar houding suggereert nonchalant zelfvertrouwen, haar handen achteloos in haar zakken gestoken. Ze draagt een gestreepte jas, een polkadot blouse en een broek met wijde pijpen; een stijlvolle hoed rust op haar hoofd. Haar blik is naar beneden gericht. Naast haar bekijkt een kleinere figuur, gekleed in een vergelijkbare maar meer casual ensemble, de grotere figuur met een contemplatieve uitdrukking.

De techniek van de kunstenaar, de fijne lijnen en de afwezigheid van kleur, plaatst het beeld onmiddellijk in het domein van de illustratie. De zorgvuldig vervaardigde lijnen definiëren de vormen en texturen. De compositie is zorgvuldig in evenwicht gebracht; de figuren zijn zo geplaatst dat ze de blik van de kijker sturen en een subtiel verhaal overbrengen, een verhaal dat nog niet verteld is. Het roept een gevoel van nostalgie op, een blik op een vervlogen tijdperk van mode en sociale interactie. Het emotionele effect is nieuwsgierigheid en contemplatie, een stil moment gevangen in de tijd.