Το έργο τέχνης, αποδομένο σε εντυπωσιακό ασπρόμαυρο, παρουσιάζει δύο φιγούρες, μια μελέτη των αντιθέσεων. Η μεγαλύτερη φιγούρα κυριαρχεί στη σύνθεση, η στάση της υποδηλώνει περιστασιακή αυτοπεποίθηση, τα χέρια της είναι χαλαρά στις τσέπες της. Φοράει ριγέ σακάκι, πουά πουκάμισο και φαρδύ παντελόνι. ένα κομψό καπέλο είναι στο κεφάλι της. Το βλέμμα της είναι στραμμένο προς τα κάτω. Δίπλα της, μια μικρότερη φιγούρα, ντυμένη με παρόμοιο αλλά πιο casual σύνολο, κοιτάζει τη μεγαλύτερη φιγούρα με στοχαστική έκφραση.

Η τεχνική του καλλιτέχνη, η λεπτή γραμμή και η απουσία χρώματος, τοποθετούν αμέσως την εικόνα στην περιοχή της εικονογράφησης. Οι γραμμές, σχολαστικά κατασκευασμένες, ορίζουν τα σχήματα και τις υφές. Η σύνθεση είναι προσεκτικά ισορροπημένη. οι φιγούρες τοποθετούνται για να κατευθύνουν το βλέμμα του θεατή, μεταδίδοντας μια λεπτή αφήγηση, μια ιστορία που δεν έχει ακόμη ειπωθεί. Θυμίζει μια αίσθηση νοσταλγίας, μια ματιά σε μια εποχή μόδας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης που έχει παρέλθει. Ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι η περιέργεια και η συλλογισμός, μια ήρεμη στιγμή που αιχμαλωτίστηκε στο χρόνο.