Deze betoverende houtsnede vangt de rustige schoonheid van een traditioneel hotel te midden van de levendige herfstkleuren van het Japanse loof. Het tafereel wordt omlijst door ruige heuvels onder een serene blauwe lucht, wat een gevoel van kalmte en tijdloosheid oproept. Fijn geëtste lijnen definiëren de architectuur — een harmonieuze mix van klassieke Japanse ontwerpen met geglazuurde daken en houten constructies — terwijl het rijke kleurenpalet schittert in rood, oranje en geel, waardoor het grandioze hotelcomplex warm wordt omarmd. Kleine figuren en vintage auto’s brengen het vredige tafereel tot leven en nodigen de kijker uit zich het geritsel van de bladeren en de frisse berglucht voor te stellen.

Met minutieuze precisie toont de prent de meesterschap van de kunstenaar in traditionele ukiyo-e technieken: fijne kleurovergangen door het aanbrengen van pigmentlagen en een scherpe helderheid in elk architectonisch en natuurlijk detail. De compositie leidt het oog moeiteloos van het door herfstblad omzoomde oprit naar de verre heuvels en creëert een geruststellend ritme. Deze voorstelling uit 1949 weerspiegelt niet alleen het Japanse culturele erfgoed, maar ook de introspectieve terugkeer na de oorlog naar de waardering van natuur en landschap. De emotionele impact is subtiel krachtig — het brengt nostalgie, sereniteit en eerbied voor de harmonieuze coexistensie van door mensen gemaakte schoonheid en de natuur over.