Deze sfeervolle houtsnede vangt een rustig moment in de binnenplaats van een tempel in de late namiddag, waar lange schaduwen zich uitstrekken en delicaat samenspelen met lichtvlekken die door de bomen filteren. De compositie balanceert behendig de donkere silhouet van de tempelarchitectuur op de voorgrond met de levendige uitbarstingen van herfstbladeren op de achtergrond. Het spel van licht en schaduw vormt een ritmisch patroon op het stenen pad en nodigt de kijker uit om te blijven hangen in deze stilte. Het kleurenpalet combineert gedempte blauwtinten, donkere bruintinten en levendig rood en groen, wat de harmonie tussen natuur en bouwwerk belichaamt met een gevoel van serene contemplatie.

Gecreëerd in 1952 door een meester van de shin-hanga beweging, is de techniek zorgvuldig en verfijnd, en belichaamt het de traditionele Japanse houtsnijdtechniek met een moderne gevoeligheid voor natuurlijk licht en sfeer. Emotioneel roept het werk een vredige, meditatieve stilte op, alsof de tijd stilstaat in deze heilige ruimte. De seizoenskleuren suggereren vergankelijkheid, resoneren met diepgaande culturele thema’s van vergankelijkheid en reflectie. Dit werk staat als bewijs van de blijvende schoonheid van houtsneden en hun vermogen om subtiele nuances en stille emoties over te brengen via zorgvuldig samengestelde scènes.