In deze expressieve prent wordt een rustig kustlandschap afgebeeld, zacht bedekt met sneeuw, waardoor het vertrouwde verandert in een serene winterscène. De kustlijn kronkelt elegant en leidt het oog langs de met sneeuw bedekte kliffen, die hun ruwe vormen verzachten. De zee, in een diepe blauwe tint, contrasteert sterk met het wit van de sneeuw; de zachte vallende sneeuwvlokken benadrukken de koude stilte van het moment. De kunstenaar gebruikt verfijnde kleurovergangen en gedetailleerde lijnen om zowel de textuur van de sneeuw als het kalme wateroppervlak vast te leggen, waardoor een harmonieuze balans ontstaat tussen land en zee.

De compositie is zorgvuldig opgebouwd om een gevoel van vredige afzondering op te roepen — een eenzame figuur die over het pad loopt, nodigt de kijker uit deze stille wereld binnen te gaan en belichaamt eenzaamheid en contemplatie. Het koele kleurenpalet, gedomineerd door wit, blauw en grijs, roept de ijzige, bijna gedempte sfeer op van een verse sneeuwval aan zee. Dit werk vangt met fijngevoeligheid de vergankelijke schoonheid van de natuur en toont de tijdloze elegantie van ukiyo-e aan het begin van de 20e eeuw.