De ets dompelt ons onder in een schaduwrijke wereld, bevolkt door groteske figuren. Een centrale, corpulente man domineert de compositie, zijn houding is zelfverzekerd, bijna theatraal. Hij gebaart nadrukkelijk, zijn gezicht is vertrokken in een grimas; het is een moment van intense drama. Achter hem doemt een figuur op, gedeeltelijk verborgen door de schaduw, wat het gevoel van onbehagen versterkt. Links observeren een paar mannen, hun gezichten getekend door een mengeling van bezorgdheid en berusting. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze licht en schaduw om de figuren te beeldhouwen, waardoor de emotionele impact wordt versterkt. Het scherpe contrast tussen het heldere, bijna spookachtige licht op de centrale figuur en de omringende duisternis intensiveert het gevoel van voorgevoel. Het gebruik van de lijn is krachtig en expressief, de hand van de kunstenaar is in elke penseelstreek zichtbaar. Het is alsof de kunstenaar zijn techniek gebruikt om een diepere betekenis over te brengen, verwijzend naar verborgen spanningen en de onderliggende duisternis van de menselijke natuur.