In deze indringende illustratie zijn we getuige van een moment vol narratieve spanning. De centrale figuur, gehuld in een zware mantel die doet denken aan berenbont, staat met een aura van wanhoop. Haar houding, iets gebogen, suggereert kwetsbaarheid maar ook een eis. De opvallende figuur houdt iets vast—misschien een hoofd—en reikt dit naar een oude man die voorzichtig vanuit de deur van een bescheiden houten hut kijkt. De wilde haren en baard van deze man versterken de rustieke setting en geven hem een aura van elementaire wijsheid. Donkere wolken verzamelen zich dreigend op de achtergrond, wat wijst op een naderende storm, zowel letterlijk als figuurlijk, die deze ontmoeting tussen de twee personages omlijst. Een trouwe hond staat aan de voeten van de figuur, misschien symboliseert dit trouw te midden van de onzekerheid van de situatie.