Praca przedstawia spokojną scenę, prawdopodobnie zaczerpniętą z klasycznej chińskiej opowieści. Kobieta, ubrana w proste ubranie, siedzi na stołku, starannie zakładając parę czerwonych butów. Obok niej zaciekawiony kot uważnie się przygląda, jego postawa wyraża atmosferę cierpliwego oczekiwania. Tło jest minimalistyczne, z kilkoma delikatnymi pociągnięciami, sugerującymi parasol i łagodną krzywiznę siedziska stołka. Dominującym kolorem jest miękka, ciepła paleta różu i brązu, przyczyniająca się do poczucia spokoju. Kompozycja skupia się na kobiecie, a kot tworzy zrównoważoną ramę, przyciągając wzrok widza. Pociągnięcia pędzla wydają się luźne i swobodne, ale mają zdefiniowaną strukturę, typową dla artysty. Kaligrafia, elegancko napisana w pionowych kolumnach, dodaje kolejną warstwę znaczenia do obrazu. Wiersz, choć nie jest bezpośrednio rozumiany przez wszystkich, oferuje element narracyjny, sugerując historię przygotowań i poczucie delikatnej pilności.