Obraz uchwyca spokojną scenę, charakteryzującą się delikatnym interakcją światła na wodzie. Na pierwszym planie lśniąca rzeka odbija subtelne odcienie, przypominające delikatny taniec między nasłonecznionymi falami a spokojną powierzchnią wody; pociągnięcia pędzla sugerują ruch i płynność, zapraszając widza do wyobrażenia sobie spokojnych dźwięków wody. Krajobraz, charakterystyczny dla miękkich odcieni zieleni i zamazanego zarysu odległej struktury, zajmuje środkową część, tworząc harmonijne tło, które powoli znika w łagodnym niebie nad, gdzie pastelowe kolory mieszają się bezszwowo, przywołując świeżą obietnicę poranka.

Każde pociągnięcie pędzla wydaje się spontaniczne, ale zamierzone, co jest znakiem stylu impresjonistycznego artysty. W tej scenie znajduje się romantyczna jakość, sugerująca ulotne chwile w naturze, a nie sztywną rzeczywistość; wydaje się, że czas jest zawieszony. Ta podwójność struktury i płynności przedstawia emocjonalny wpływ — eksplorację piękna odnalezionego tu i teraz. Historycznie ta praca znajduje się w okresie, w którym artyści zaczęli łamać konwencje, ożywiając perspektywy na naturę i kolor, doskonale współczując z powstającą romantyczną wizją w sztuce, która wciąż ma głębokie znaczenie dzisiaj.