Dzieło prezentuje urzekającą ilustrację. Kobieta, elegancko ubrana i siedząca w bogato rzeźbionym krześle, jest centrum; jej spojrzenie jest utkwione, być może kontemplacyjne lub obciążone subtelną melancholią. Nad nią unosi się widmowa postać - anioł lub wizja - której forma oddana jest w świetlistym i eterycznym stylu. Artysta mistrzowsko stosuje kreskowanie krzyżowe i delikatną pracę linią, tworząc głębię i fakturę. Gra światła i cienia potęguje poczucie tajemnicy, przyciągając widza do narracji obciążonej emocjonalnym ciężarem. Scena to wnętrze, umeblowane stołem ozdobionym szczegółowym obrusem, zegarem i oprawionym dziełem sztuki, sugerujące przestrzeń spokojnej kontemplacji. Ogólna kompozycja mówi o tematach duchowości, wewnętrznych zmaganiach i kontraście między tym, co ziemskie i boskie. Czuję poczucie tęsknoty i cichy dramat, jak scena ze zapomnianego snu.