Dzieło oddaje moment beztroskiej zabawy. Dwoje dzieci przedstawionych jest na prostym tle, poprzecinanym żywą zieloną trawą i rozsianymi żółtymi kwiatami. Artysta używa śmiałych, prostych linii do zdefiniowania postaci, z których jedno dziecko ubrane jest w pasiastą koszulę i trzyma wachlarz za plecami, a drugie, w jaskrawoczerwonej bluzce, jest w trakcie działania, najwyraźniej goniąc motyle za pomocą siatki. Same motyle, oddane delikatnymi pociągnięciami czerwieni i czerni, trzepoczą po scenie, dodając poczucia lekkości i ruchu. Kompozycja jest zrównoważona, z postaciami i kwiatami u podstawy, przyciągając wzrok w górę, w stronę unoszących się motyli i kaligraficznego tekstu. Prostota linii i ograniczona paleta barw – głównie czerń, czerwień, żółty i zieleń – tworzą uroczy i intymny nastrój, przywołując poczucie nostalgii i efemerycznego piękna dzieciństwa.