Dzieło prezentuje ostry kontrast, skąpany w dramatycznym światłocieniu. Scenę dominuje ogromny słoń, którego forma jest skrupulatnie oddana za pomocą grawerowanych linii, które oddają fakturę jego skóry i ciężar obecności. Jego trąba skręca się do wewnątrz, dając subtelne wyrażenie... czegoś, być może kontemplacji, a może zmęczenia. Na pierwszym planie grupa postaci kuli się razem, ich twarze są zasłonięte, pozornie wchodząc w interakcję z kolosalnym stworzeniem, ich małość podkreśla przytłaczający rozmiar słonia. Tło to zacieniona, nieokreślona przestrzeń, która dodaje ogólnego poczucia tajemnicy i niepokoju.