Ten spokojny drzeworyt ukazuje spokojny krajobraz rzeczny o zmierzchu, z rozległym korytem rzeki wijącym się na pierwszym i drugim planie. Woda delikatnie odbija pastelowe odcienie nieba o zachodzie słońca, gdzie chmury mają subtelne różowo-fioletowe barwy. Nad całością górują głębokie, indygo-niebieskie góry, których kontury są precyzyjnie zarysowane, ukazując skalistą teksturę. Po lewej stronie niewielka grupa tradycyjnych domów schowana jest wśród gęstej zieleni, co nadaje krajobrazowi ludzkiego wymiaru.

Mistrzowskie użycie stonowanych błękitów i zieleni, połączonych z ciepłym blaskiem zmierzchu, nadaje kompozycji medytacyjny spokój. Równowaga między stałymi formami — górami i brzegiem — a płynnymi elementami — wodą i niebem — tworzy rytmiczny ruch oka. Delikatna gradacja kolorów nieba sugeruje ulotny moment pomiędzy dniem a nocą, wywołując ciszę refleksji i głębokie połączenie z naturą. Dzieło z 1935 roku jest dowodem tradycji ukiyo-e reinterpretowanej z nowoczesną wrażliwością.