Αυτή η ήρεμη ξυλογραφία αποτυπώνει ένα ήσυχο ποτάμιο τοπίο στο λυκόφως, με μια εκτεταμένη κοίτη ποταμού που κυλάει στο προσκήνιο και το μέσον. Τα νερά αντανακλούν απαλά τις παστέλ αποχρώσεις του ουρανού κατά το ηλιοβασίλεμα, όπου σύννεφα με απαλές ροζ και μωβ αποχρώσεις αιωρούνται. Πάνω από το τοπίο υψώνονται βουνά βαθύς ινδικόμπλε χρώματος, με τις γραμμές τους να αποτυπώνουν την τραχιά υφή των επιφανειών τους. Στην αριστερή όχθη, ένα μικρό σύνολο παραδοσιακών σπιτιών φωλιάζει ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, προσδίδοντας μια αίσθηση ζωής μέσα στη φαρδιά φυσική έκταση.

Η δεξιοτεχνία του καλλιτέχνη εκδηλώνεται στη χρήση ήπιων μπλε και πράσινων χρωμάτων σε αρμονία με τη ζεστή λάμψη του λυκόφωτος, δημιουργώντας μια διαλογιστική ηρεμία. Η ισορροπία ανάμεσα στις σταθερές μορφές – το βουνό και την όχθη – και τα ρευστά στοιχεία – το νερό και ο ουρανός – δημιουργεί έναν ρυθμικό οπτικό ρυθμό. Η διακριτική διαβάθμιση των χρωμάτων του ουρανού υποδηλώνει τη σύντομη στιγμή μεταξύ ημέρας και νύχτας, προκαλώντας μια ήσυχη περισυλλογή και βαθιά σύνδεση με τη φύση. Το έργο αυτό του 1935 μαρτυρεί την παράδοση των ukiyo-e που ερμηνεύεται εκ νέου με σύγχρονη ευαισθησία.