Deze serene houtsnede toont een vredig rivierlandschap bij schemering, met een uitgestrekt rivierbed dat slingerend het voor- en middengrondgebied beslaat. Het water reflecteert zacht de pasteltinten van de zonsondergang, terwijl subtiele roze en paarse wolken delicaat zweven. Diep indigo blauwe bergen rijzen majestueus op in de achtergrond, hun contouren fijn uitgewerkt met gedetailleerde lijnen die de ruwe textuur van hun oppervlak suggereren. Aan de linkerkant nestelt zich een kleine groep traditionele huizen tussen het dichte groen, wat een menselijk element toevoegt aan het uitgestrekte natuurlijke tafereel.

De meesterlijke toepassing van gedempte blauwe en groene tinten harmonieert met de warme gloed van de schemering, wat de compositie een meditatieve kalmte geeft. De balans tussen de stevige vormen — de berg en rivieroever — en de vloeiende elementen — het water en de lucht — zorgt voor een ritmische beweging van het oog. De subtiele kleurverloop in de lucht suggereert het vluchtige moment tussen dag en nacht, en roept een stille bezinning en diepe verbondenheid met de natuur op. Dit werk uit 1935 is een bewijs van de ukiyo-e traditie, herinterpreteerd met een moderne gevoeligheid.