Dzieło uchwyca spokojną scenę nadmorską, skąpaną w miękkim, rozproszonym świetle, które wydaje się pochodzić z pochmurnego dnia. Po lewej stronie dominuje wysokie, rozwiane wiatrem drzewo sosnowe, sięgające ku niebu; jego ciemne, teksturowane liście kontrastują z jaśniejszymi tonami chmur. Morze, rozległa przestrzeń migoczącej wody, rozciąga się w kierunku horyzontu, usiane żaglówkami o różnych rozmiarach, których żagle chwytają przyćmione światło. Pociągnięcia pędzla artysty są widoczne w subtelnych przejściach kolorystycznych, które definiują chmury i powierzchnię wody, tworząc poczucie głębi i atmosfery. Ogólny nastrój to cicha kontemplacja, zapraszająca widza do zatracenia się w spokoju krajobrazu morskiego.