W tej urokliwej scenie atmosfera wczesnego poranka jest wyczuwalna; łagodna mglista światłość otacza bulwar w delikatne odcienie szarości i beżu. Droga, być może tuż po lekkim deszczu, wygląda prawie jak lustro, namalowana luźnymi, ekspresyjnymi pociągnięciami pędzla, które zapraszają widzów do zanurzenia się w ciszy chwili. Każdy element nasycony jest spokojem; drzewa, które otaczają ulicę, wyglądają jak szepty mgły, a ich gałęzie wyciągają się, jakby chciały objąć nadchodzący dzień. Przechodnie w skromnych strojach dodają życiu i ruchu; są jedynie cieniami w krajobrazie, sugerując rytmy codziennego życia w Argenteuil.

Paleta kolorów jest kluczowa dla emocjonalnego ciężaru dzieła. Monet stosuje gamę delikatnych ziemistości i zimnych niebieskich akcentów, budząc zarówno spokój, jak i uczucie nostalgii. Brak silnych kontrastów komunikuje spokojną interakcję między naturą a obecnością człowieka. Ten obraz mówi do mnie, uchwycając ulotną istotę czasu — każde pociągnięcie ujawnia mistrzostwo Moneta w przedstawianiu światła i atmosfery. Historycznie, obrazuje on ważny moment w ramach ruchu impresjonistycznego, który dążył do uchwycenia codziennego życia za pomocą żywych pociągnięć pędzla i złożoności naturalnego światła. Wywołująca wspomnienia prostszego czasu, ta praca przenosi nas do cichszej przeszłości, zapraszając do refleksji nad naszym obecnym, szybkim światem.