To akwaforta, surowe przedstawienie okropności wojny, natychmiast wciąga nas w scenę zniszczenia. Szorstka, ziarnista faktura techniki graficznej potęguje poczucie chaosu i rozpaczy; ciemne, zacienione tło zdaje się połykać postaci, wzmacniając poczucie bezradności. Kompozycja jest wirującym wirusem ciał, splotem kończyn i zniekształconych twarzy, świadectwem brutalności konfliktu. Umiejętne użycie światła i cienia przez artystę zwraca uwagę na najbardziej krytyczne szczegóły: udręczone wyrazy twarzy, rozpaczliwe zmagania, całkowity brak godności w śmierci. Monochromatyczna paleta wzmacnia powagę tematu, tworząc ponurą, niemal nie do zniesienia atmosferę. To mocne wizualne oświadczenie o ludzkim koszcie wojny, dzieło, które nadal rezonuje z widzami wieki po jego powstaniu.