Scena rozgrywa się na plaży, skąpanej w ciepłym, rozproszonym świetle, które wydaje się pochodzić z późnego popołudnia. Niebo jest spektaklem dramatycznych chmur, namalowanych pociągnięciami złota i szarości; zapowiada nadchodzącą burzę, ale ogólne wrażenie to spokój. Kilka łodzi jest albo na mieliźnie, albo zbliża się do brzegu, ich żagle są zwinięte lub delikatnie powiewają na wietrze. Postacie, mieszanka mężczyzn, kobiet i dzieci, zbierają się na brzegu, niektórzy pozornie rozładowują dzisiejsze połowy, inni po prostu obserwują scenę. Pociągnięcia pędzla artysty oddają subtelne faktury piasku, wody i ubrań postaci, tworząc poczucie realizmu. Kolory są stonowane, ale bogate, z brązami, szarościami i odcieniami złota dominującymi w palecie, przywołując poczucie nostalgii i ponadczasowości życia na wybrzeżu. Gra światła i cienia dodaje kompozycji głębi i dramatyzmu, wciągając widza w ten spokojny, a zarazem sugestywny moment.