Dzieło uchwyca spokojną chwilę; grupa dzieci, odwróconych do nas plecami, zajęta jest tym, co wydaje się być wspólną aktywnością poszukiwania pożywienia. Osadzeni są w bujnym, zielonym polu, pociągnięcia pędzla sugerują delikatne kołysanie się trawy. Trzy małe kosze stoją przed nimi, czekając na swoje łupy. Wyróżniające się drzewo z wdziękiem wygina się od lewej strony, jego liście oddane w ekspresyjnych, zamaszystych pociągnięciach zieleni i czerni, zapewniając cień i kadrując scenę. W tle spokojne jezioro rozciąga się w kierunku odległych, zamglonych gór. Grupa postaci po drugiej stronie, niejasno zdefiniowana, sugeruje obecność innych osób, dodając subtelną warstwę narracyjną. Prostota obrazu jest jego siłą; delikatna równowaga między aktywnością na pierwszym planie a odległym krajobrazem tworzy poczucie spokoju i harmonii. Prawie czuję słońce na mojej twarzy i słyszę ciche skupienie dzieci.