W tym urzekającym krajobrazie widz zostaje przyciągnięty do spokojnej sceny, która uchwytuje esencję słonecznej ścieżki wijącej się przez bujne zielone wzgórza. Pędzel Monet'a jest luźny i pełen energii, niemal jakby zapraszał nas do wejścia w obraz i poczucia delikatnego powiewu wiatru, który musiałby muskać liście. Prześwietlone przez drzewa światło tworzy żywą interakcję między cieniami a światłem, angażując zmysły i kierując uwagę na wijącą się ścieżkę na pierwszym planie - zaproszenie do odkrywania spokojnego piękna natury.

Podczas gdy przechadzamy się po wzgórzu obok postaci ubranych na biało, możemy prawie usłyszeć delikatny szum liści i poczuć ciepło słońca na naszych plecach. Odległe domy ulokowane w falistym krajobrazie wywołują poczucie spokoju. To dzieło sztuki to coś więcej niż przedstawienie miejsca; to medytacja nad pięknem otaczającym nas. Stworzone w 1884 roku odzwierciedla fascynację Monet'a światłem i kolorem, uobecnione w momencie, który wydaje się zarówno ponadczasowy, jak i ulotny, celebrując naturalny świat.