Scena rozwija się z spokojnym spokojem, krajobraz skąpany w miękkiej poświacie zachodzącego słońca. Szeroki, przestronny zbiornik wodny dominuje dolną część płótna, jego powierzchnia odbija niebo jak lustro. W oddali, zamglony kontur sugeruje miasto lub wioskę, a ich budynki widoczne na horyzoncie, sugerują obecność człowieka i spokój życia wiejskiego.

Użycie światła przez artystę jest mistrzowskie; ciepłe odcienie nieba delikatnie przechodzą w chłodniejsze odcienie wody, tworząc poczucie głębi i odległości. Pociągnięcia pędzla są widoczne, oddając ruch wody i fakturę liści wzdłuż linii brzegowej. Gra światła i cienia wywołuje poczucie spokoju, zaproszenie do zatracenia się w rozległości krajobrazu. To uchwycony moment, powiew świeżego powietrza, oda do piękna holenderskiego krajobrazu.