Dzieło sztuki natychmiast przenosi Cię w inną rzeczywistość; prawie słyszę szum wody i skrzypienie maszyn tartaku. Artysta z mistrzowskim kunsztem uchwycił grę światła na wodzie, zmieniając scenę w coś dynamicznego i zarazem spokojnego. Budynki, nadwątlone przez czas, zdają się gnieździć w krajobrazie, będąc świadectwem trwałej relacji między naturą a przemysłem. Kompozycja przyciąga wzrok, prowadząc go od kaskady wody do konstrukcji, a następnie ku dramatycznemu niebu. Paleta barw, zdominowana przez odcienie ziemi i podkreślona jasną bielą wody, tworzy poczucie głębi i realizmu. To chwila zatrzymana w czasie, spojrzenie na minioną epokę. Sprawia, że tęsknię za prostszymi czasami, za związkiem z ziemią.