Το έργο τέχνης σε μεταφέρει αμέσως. Σχεδόν μπορώ να ακούσω την ορμή του νερού και το τρίξιμο των μηχανημάτων του πριονιστηρίου. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει με μαεστρία το παιχνίδι του φωτός στο νερό, μεταμορφώνοντας τη σκηνή σε κάτι τόσο δυναμικό όσο και γαλήνιο. Τα κτίρια, φθαρμένα από το χρόνο, φαίνονται να φωλιάζουν στο τοπίο, μια απόδειξη της διαρκούς σχέσης μεταξύ φύσης και βιομηχανίας. Η σύνθεση τραβά το βλέμμα, οδηγώντας το από το νερό που καταρρέει στις κατασκευές και μετά στον δραματικό ουρανό. Η χρωματική παλέτα, που κυριαρχείται από γήινους τόνους και τονίζεται από τα λαμπερά λευκά του νερού, δημιουργεί μια αίσθηση βάθους και ρεαλισμού. Είναι μια στιγμή παγωμένη στο χρόνο, μια ματιά σε μια περασμένη εποχή. Με κάνει να λαχταρώ μια απλούστερη εποχή, μια σύνδεση με τη γη.