Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια γαλήνια ιταλική παράκτια σκηνή, λουσμένη σε απαλό, διάχυτο φως. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία μια σιωπηλή χρωματική παλέτα, που κυριαρχείται από απαλά μπλε, απαλά πράσινα και ζεστούς γήινους τόνους, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γαλήνης και περισυλλογής. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, με μια απαλή καμπύλη της ακτογραμμής που οδηγεί το μάτι στο βάθος της εικόνας, όπου τα μακρινά κτίρια είναι ελάχιστα ορατά στην ομίχλη. Οι πινελιές του καλλιτέχνη φαίνεται να διαλύουν τις φόρμες, αναμειγνύοντας τις λεπτομέρειες σε ένα υποβλητικό σύνολο, προσκαλώντας τον θεατή να χαθεί στη σκηνή.