Dzieło uchwyca spokojną chwilę z życia codziennego. Kobieta, skąpana w miękkiej poświacie światła słonecznego przenikającego przez drzewa, zostaje przedstawiona podczas mycia stóp w spokojnym strumieniu. Woda mieni się, odbijając plamki światła i otaczające liście, tworząc poczucie spokoju i ciszy. Artysta mistrzowsko wykorzystuje paletę zieleni, błękitów oraz odcieni fioletu i bieli, aby przywołać świeżość sceny. Pociągnięcia pędzla, widoczne, ale zmieszane, przyczyniają się do bezpośredniości i poczucia uchwyconego ulotnego momentu. Kompozycja prowadzi wzrok, podążając za łagodną krzywizną strumienia i postawą postaci, zachęcając do poczucia spokojnej kontemplacji.