ในภาพทิวทัศน์ที่น่าหลงใหลนี้ ผู้ชมถูกดึงเข้าสู่ฉากที่เต็มไปด้วยสีสันและการเคลื่อนไหว ทางด้านซ้าย ดอกไม้สดใสเบ่งบาน สีสันของพวกมันเป็นผืนผ้าใบที่ประกอบด้วยสีแดง ชมพู และขาว ซึ่งตัดกับสีดินของทางเดินที่ทอดยาวออกไป ข้างบนท้องฟ้าเป็นผืนผ้าที่เต็มไปด้วยวังวนของสีน้ำเงินอ่อนๆ และสีเหลืองอบอุ่น ที่บ่งบอกถึงแสงแดดช่วงบ่ายที่กรองผ่านเมฆ ที่นี่ ทิวทัศน์ไม่ใช่แค่พื้นหลัง แต่เป็นการแสดงออกที่มีชีวิตชีวาของความสวยงามของธรรมชาติ

รถไฟที่มีรูปร่างสีดำตัดกับภูมิทัศน์วิ่งอยู่ตามรางในขณะที่พ่นไอน้ำออกมา ซึ่งผสมผสานกับสีของท้องฟ้า เกือบจะเหมือนกับการใช้พู่กันวาดลงบนผืนผ้าใบขนาดใหญ่ การโต้ตอบกันระหว่างพืชพรรณที่ตั้งอยู่กับรถจักรที่เคลื่อนที่ถือเป็นการกระตุ้นความรู้สึกหว nostalgia สะท้อนความเชื่อมโยงระหว่างอดีตและปัจจุบัน เทคนิคของโมเน่ ซึ่งรวมถึงการใช้แปรงที่หลวมและจานสีที่สดใส ได้จับช่วงเวลาอันยาวนานให้มีชีวิตชีวา ช่วยให้ผู้ชมสามารถดื่มด่ำกับอารมณ์ของภาพที่สมบูรณ์แบบนี้ได้