ภาพพิมพ์ไม้ชิ้นนี้ถ่ายทอดภาพบรรยากาศคืนสงบเงียบในย่านถนนญี่ปุ่นดั้งเดิมที่เปียกชื้นจากสายฝนแผ่วเบา พื้นถนนเปียกสะท้อนแสงไฟจากโคมไฟและหน้าต่าง สร้างเงาสะท้อนที่พลิ้วไหวอย่างนุ่มนวลบริเวณขอบภาพ ด้านขวาเป็นรูปคนถือร่มใหญ่ที่ส่องสว่างอย่างนุ่มนวล ดึงดูดให้ผู้ชมจินตนาการถึงความเงียบเหงาหรือเรื่องราวลึกลับในช่วงเวลาที่สงบนี้ ตัวบ้านถูกวาดด้วยเส้นขนานที่ละเอียดอ่อน และมีการไล่สีโทนเดียวอย่างประณีต สร้างความรู้สึกคิดถึงญี่ปุ่นช่วงต้นศตวรรษที่ 20

ศิลปินใช้เทคนิคเส้นสวยงามผสมกับโทนสีเข้มเป็นหลัก ได้แก่ สีน้ำเงินเข้ม สีเทา และสีดำ รวมกับแสงสีเหลืองอบอุ่นจากอาคาร พาเลตสีที่จำกัดนี้สร้างบรรยากาศที่สงบแต่แฝงความเศร้าเล็กน้อยเสริมความสงบท่ามกลางคืน โครงสร้างภาพประกอบด้วยเสาไฟแนวตั้งและหลังคาแนวนอนที่สร้างจังหวะดึงสายตาเข้าสู่ภาพลึก น้ำสะท้อนพรายประกายที่ด้านหน้าภาพเพิ่มมิติและความเปรียบต่างอย่างมีชีวิตชีวา ผ่านผลงานนี้ ผสมผสานความสงบของธรรมชาติกับการมีอยู่ของมนุษย์ กระตุ้นให้เกิดการไตร่ตรองอย่างเงียบสงบเกี่ยวกับช่วงเวลาชั่วคราวใต้สายฝน ถือเป็นเอกลักษณ์ของอุกิโยะ-เอในยุคโชวะต้น