Deze treffende houtsnede toont een rustige nachtelijke scène langs een traditionele Japanse straat, glinsterend onder een lichte regen. Het doorregen trottoir weerspiegelt het licht van lantaarns en ramen, wat zachte, golvende poelen van licht en schaduw creëert aan de randen van de compositie. Rechts steekt een figuur met een grote paraplu subtiel verlicht af, waardoor de kijker wordt uitgenodigd zich de stille eenzaamheid of de verborgen verhalen in dit serene moment voor te stellen. De huizen zijn weergegeven met fijne, parallelle lijnen en subtiele monochrome gradaties, wat nostalgie oproept voor het Japan van het begin van de 20e eeuw.

De kunstenaar combineert meesterlijk fijne lijnvoering met een gedempeld kleurenpalet, voornamelijk diepe blauwtinten, grijzen en zwart, geaccentueerd door het warme gele licht van de gebouwen. Dit beperkte palet roept een sfeer op die zowel vredig als licht melancholisch is, wat het gevoel van nachtelijke stilte versterkt. De verticale palen en horizontale daken creëren een ritmische structuur die de blik naar binnen trekt, terwijl de reflecterende plas op de voorgrond diepte en dynamisch contrast aan de scène toevoegt. Met dit werk nodigt de samensmelting van de rust van de natuur en de menselijke aanwezigheid uit tot een stille meditatie over vluchtige momenten in de regen, een kenmerk van het ukiyo-e uit het vroege Shōwa-tijdperk.