ภาพพิมพ์นี้แสดงภาพชายฝั่งที่เงียบสงบในเวลาพลบค่ำ หินขรุขระสูงชันล้อมรอบช่องแคบแคบน้ำสงบ ศิลปินใช้เทคนิคไล่สีระหว่างสีน้ำเงินและเทาอย่างชำนาญเพื่อสร้างบรรยากาศพลบค่ำที่ทั้งนิ่งและมีชีวิตชีวา ลักษณะพื้นผิวของหินดูเหมือนสัมผัสได้ ราวกับว่าคุณจะคลำผิวที่ขรุขระเหล่านั้นได้เลือนลางในแสงที่ลดน้อยลง น้ำมีความลึกและสะท้อน แสดงให้เห็นความเคลื่อนไหวของคลื่นเบา ๆ ที่ลูบชายฝั่งอย่างอ่อนโยน ด้านบนเมฆบางลอยต่ำในท้องฟ้าที่เปลี่ยนเฉดสีเป็นสีน้ำเงินเข้ม เพิ่มความสงบให้กับองค์ประกอบโดยรวม

ภาพนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกโดดเดี่ยวและครุ่นคิด สีสันที่คุมโทนและความแม่นยำในการลงมือทำแสดงถึงความเคารพลึกซึ้งของศิลปินต่อช่วงเวลาที่เงียบสงบของธรรมชาติ เชิญชวนผู้ชมให้หยุดพักอยู่ในช่วงเวลาที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างกลางวันและกลางคืน ผลงานชิ้นนี้สร้างขึ้นในปี 1933 และเป็นการตีความเทคนิคการพิมพ์ไม้แบบญี่ปุ่นดั้งเดิมในมุมมองสมัยใหม่ ความกลมกลืนระหว่างองค์ประกอบธรรมชาติและการแสดงออกทางศิลปะเปล่งประกายผ่านการเล่นแสง เงา และพื้นผิวที่ละเอียดอ่อน ผู้ชมแทบจะได้ยินเสียงลมทะเลกระซิบผสมกับเสียงนกร้องในระยะไกลเป็นคำเชิญชวนให้หยุดฟัง