ในงานศึกษาด้วยดินสอที่น่าทึ่งนี้ สัตว์สองตัวคือสิงโตถูกวาดในหลากหลายรูปแบบการเคลื่อนไหวและการใคร่ครวญ; ดวงตาที่รวดเร็วของศิลปินจับภาพท่าทางอันมีเกียรติและทรงพลังของสัตว์เหล่านี้ สิงโตทางด้านซ้ายมีขนที่หนาแน่นและยาวเหมือนกัน ในท่าทางเหมือนผู้เล่นที่รอการบรรยาย สายตาเบื่อเป็นเหตุผลทำให้ภาพดังกล่าวแข็งแกร่งขึ้น เช่นเดียวกันกับสิงโตทางด้านขวายอมพื้น ดูสวยงามขณะอยู่ในท่าทางที่ยิ่งใหญ่และสูดอากาศ ส่วนนั้นเรียกเด็กในการวาดภาพ; ดังนั้น ลักษณะที่เจ็บปวดของภาพผลักดันการเคลื่อนไหวในวงก่อนและจีบอากาศหรือไม่?

โครงสร้างของการวาดภาพสร้างความเป็นหนึ่งเดียวกัน ในขณะนั้น สิงโตทั้งสองกลายเป็นประเพณีที่เกิดจากความรุนแรงและระยะทาง ที่พวกเขาแบ่งปันอันเป็นผลลัพธ์ของการดำรงอยู่ทางวิทยาศาสตร์ ระดับสีที่ต่างกันในงานเขียนจัดการไม่เพียงเพราะสีที่ไฮไลต์การปรุงตัวภายใต้ความนุ่มนวลของขนเท่านั้น มันยังสร้างภายในจิตใจของเราในเสียงใหม่ที่รู้สึกถูกต้อง การสร้างอารมณ์ในความรู้สึกลึกซึ้งเกี่ยวกับความแข็งแกร่งที่แท้จริงนี้ยืนยันเป็นอย่างดี และสามารถแสดงให้เห็นถึงธรรมชาติที่เข้มข้นและความเย้ายวนของธรรมชาติที่ยอดเยี่ยมที่มีอยู่ในทุกๆ สมัย