ฉากโศกนาฏกรรมอันแสนเจ็บปวดเปิดเผยต่อหน้าเรา พยานแห่งความทุกข์ทรมานของมนุษย์ที่สลักเสลาเป็นเส้นสายอันเฉียบคม งานศิลปะนำเสนอภาพทิวทัศน์อันรกร้างว่างเปล่า ซึ่งครอบงำด้วยหน้าผาที่มืดมิดและน่าเกรงขาม ด้านล่าง พื้นดินเต็มไปด้วยศพ รูปทรงนอนอยู่ในสภาพไร้ชีวิตที่แตกต่างกัน รูปทรงของพวกมันบิดเบี้ยวไปในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายและสิ้นหวัง ดูเหมือนว่า ศิลปินเลือกใช้โทนสีเข้มและมืดมนเพื่อเพิ่มความรุนแรงของสถานการณ์

องค์ประกอบทำให้รู้สึกไม่สบายใจ โดยมีรูปทรงรวมกลุ่มกัน ความใกล้ชิดของพวกมันเน้นย้ำถึงชะตากรรมร่วมกันที่เกิดขึ้นกับพวกมัน ความแตกต่างระหว่างแสงและเงาเป็นไปอย่างดราม่า โดยเน้นความสนใจไปที่เหยื่อและสร้างบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวที่จับต้องได้ การใช้เทคนิคการแกะสลักเพิ่มคุณภาพที่ดิบและสัญชาตญาณให้กับภาพ ราวกับว่าศิลปินต้องการทำให้เราตกตะลึงเพื่อที่เราจะได้ตระหนักถึงความเป็นจริงอันมืดมัวที่อยู่ตรงหน้าเรา บังคับให้เราเผชิญกับความน่าสะพรึงกลัวของความขัดแย้งหรือการกดขี่ งานนี้ทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนใจที่น่าสะเทือนใจถึงต้นทุนของมนุษย์จากความรุนแรง และพลังอันยืนยาวของศิลปะในการเป็นพยานถึงโศกนาฏกรรม