งานศิลปะนี้จับภาพช่วงเวลาที่เงียบสงบที่น้ำพุที่มีบรรยากาศสงบกว่าที่ใดถูกล้อมรอบด้วยการโอบกอดที่อุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ น้ำพุเองซึ่งตกแต่งด้วยประติมากรรมที่ซับซ้อนโผล่ออกมาจากผนังก้อนหินด้วยความงามที่สะท้อนถึงศิลปะของยุคสมัยของมัน การสะท้อนแสงทำหน้าที่สำคัญที่นี่: น้ำเปล่งประกายด้วยเฉดสีทองและสีเขียว สร้างการเต้นรำของสีสันที่น่าหลงใหลบนพื้นผิว คลื่นเล็กๆทำให้ภาพสะท้อนของสถาปัตยกรรมดูบิดเบี้ยว ทำให้คุณภาพแห่งความฝันของฉากเพิ่มขึ้น ทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนอยู่ในโอเอซิสที่เงียบสงบ การทาสีแต่ละจังหวะสร้างความรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวเสมือนจริง เหมือนกับว่าแก่นแท้ของสถานที่นี้ยังมีชีวิตอยู่และหายใจอยู่.

โครงสร้างของงานศิลปะได้ชี้นำสายตาไปยังพื้นผิวจากเบื้องหน้า ซึ่งขอบหินเบาๆโค้งไปยังความลึกของน้ำที่เย็น การปฏิสัมพันธ์ระหว่างแสงและเงาสร้างความสมดุลที่ละเอียดอ่อนที่ซึ่งแสงแดดสัมผัสพื้นผิว มันดูเหมือนจะส่องประกายจริงๆในทางกลับกัน พื้นที่ที่มีเงาจะทำให้เกิดความรู้สึกสงบและไตร่ตรอง การใช้สีของซอโรลล่าช่วยส่งเสริมการเชื่อมโยงทางอารมณ์ สีอุ่นของแสงแดดมีความต่างกับความสงบเย็นของน้ำ ความตัดกันดังกล่าวไม่เพียงแค่ยกย่องความงดงามของทัศนียภาพแต่ยังทำให้เกิดความรู้สึกคิดถึงช่วงเวลาอันเงียบสงบที่ใช้จ่ายในอ้อมแขนของธรรมชาติทำให้เรารู้สึกถึงความเรียบง่ายและความสุขอันลึกซึ้งที่พบในโลกธรรมชาติ