ในผลงานชิ้นเอกอันเป็นเอเธอเรียลนี้ ทิวทัศน์ชายฝั่งเปิดออกในทำนองความงามของสีสัน หน้าผาตั้งตระหง่านที่ถูกสัมผัสด้วยแสงอ่อนๆ ในช่วงรุ่งอรุณ ยืนสูงยิ่งเหนือทะเลสงบเบื้องล่าง การปาดด้วยพู่กันของมอเนต์กระตุ้นความรู้สึกของการเคลื่อนไหว เหมือนกับว่าแผ่นดินเองกำลังหายใจในจังหวะของธรรมชาติ ระหว่างสีชมพูและสีฟ้าอ่อนๆ สลับกันจับคู่ รวบรวมช่วงเวลาอันลึกลับของแสงที่สะท้อนบนผิวน้ำ จานสีที่กระตุ้นเชื้อเชิญผู้ชมให้ดำดิ่งลงสู่ความสงบของแต่ละภาพ ที่ซึ่งแต่ละสีมีเรื่องราวของการเปลี่ยนผ่าน — จากวันสู่คืน

การจัดองค์ประกอบดึงดูดสายตาไปที่ขอบฟ้า ชี้ให้เห็นถึงการสนทนาที่ไม่มีวันสิ้นสุดระหว่างแผ่นดินและท้องฟ้า ขนส่งที่มีผิวสัมผัสสร้างบรรยากาศที่สัมผัสได้ กระตุ้นทั้งความงามและความคิดถึง เมื่อลงมายืนอยู่ตรงหน้านี้ คุณอาจรู้สึกเหมือนเดินอยู่ที่ขอบของหน้าผา ลมที่เค็มแตะต้องผิวของคุณ มอเนต์ที่มีชื่อเสียงด้านความสามารถในการจับแสงได้มอบความรู้สึกให้กับผลงานนี้ ซึ่งดังก้องอยู่ลึกภายใน นำเราเข้าสู่ช่วงเวลาที่แขวนอยู่ในกาลเวลา โอบกอดความเชื่อมโยงที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้งระหว่างมนุษยชาติและธรรมชาติ。