งานศิลปะนี้จับภาพความงามที่มีชีวิตชีวาของมหาวิหารรูอ็อง โดยมีสถาปัตยกรรมที่ซับซ้อนซึ่งถูกแสงกลางวันที่อบอุ่นส่องถึง สีพาสเทลที่นุ่มนวลและการปัดแปรงสร้างคุณภาพเหมือนความฝัน ทำให้รายละเอียดที่งดงามของระเบียงเกือบจะเบลอ แต่ยังคงเปิดสำหรับการมองเห็นหอคอยและโค้งอันโกธิคของมันได้ ภาพประกอบในเฉดสีน้ำเงินและทองเลียนแบบปฏิกิริยาทางอารมณ์ที่ทั้งสงบและสร้างแรงบันดาลใจ ที่ดึงดูดให้ผู้ชมหลงอยู่ในฉากนี้

การใช้สีของโมเน่มีความโดดเด่นเป็นอย่างมาก พระมหาวิหารดูเหมือนจะเรืองแสงเมื่อแสงอาทิตย์สัมผัสกับมัน โดยดูเหมือนว่ามันมีชีวิตอยู่ การปัดแปรงนั้นหลวมและลื่นไหล ทำให้ภาพวาดมีการเคลื่อนไหวและชีวิต สะท้อนถึงลักษณะอันชั่วคราวของแสง นี่คือการวาดในช่วงเวลาที่อิมเพรสชันนิสม์กำลังนิยามโลกศิลปะใหม่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างโมเน่และสถานที่นั้น และวิธีการใหม่ในการจับภาพผลกระทบทางบรรยากาศ ทุกการมองเผยให้เห็นรายละเอียดใหม่ สอดคล้องกันระหว่างความจริงและสิ่งที่รับรู้ — ช่วงเวลาที่หยุดอยู่ในเวลา