ภาพวาดนี้ถ่ายทอดฉากของกลุ่มนักล่าสัตว์ในป่าทึบ ที่แสงอ่อนของรุ่งอรุณหรือพลบค่ำส่องผ่านใบไม้ฤดูใบไม้ร่วง การจัดวางองค์ประกอบนำสายตาไปตามทางเดินที่คดเคี้ยว โดยมุ่งเน้นไปที่กลุ่มนักล่าที่สวมชุดโทนสีดิน พร้อมด้วยสุนัขที่ตั้งใจระวังอยู่ด้วย รอยพู่กันที่ละเอียดยิบแต่ยังคงความลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ทำให้ต้นไม้และพุ่มไม้ดูมีชีวิต ชวนให้รู้สึกเหมือนช่วงเวลานี้ถูกหยุดนิ่งไว้

โทนสีที่ใช้เป็นสีน้ำตาล เขียว และเทา ให้ความรู้สึกสงบและชวนครุ่นคิด ขณะที่แสงอบอุ่นที่ปลายขอบฟ้าสื่อถึงความคาดหวังหรือการสิ้นสุดของวันล่าสัตว์ ตัวละครที่กำลังพูดคุยหรือเคลื่อนไหว เพิ่มความเป็นมนุษย์ที่ขัดกับความนิ่งของป่า เชื้อเชิญให้ผู้ชมจินตนาการถึงเสียงฝีเท้า เสียงกระซิบ และเสียงใบไม้กระทบกัน ผลงานชิ้นนี้ไม่เพียงแค่แสดงภาพธรรมชาติได้สมจริง แต่ยังเป็นหน้าต่างสู่พิธีกรรมทางสังคมในชีวิตชนบทด้วย