ฉากสงบนี้จับภาพค่ำคืนหิมะตกในหมู่บ้านญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ซึ่งเกล็ดหิมะโปรยปรายปกคลุมหลังคาและเส้นทางด้วยความนุ่มนวล ถนนโค้งเชื้อเชิญให้ผู้ชมก้าวลึกเข้าไปในความเงียบสงบ ขณะที่มีตัวละครเดี่ยวถือร่มญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมเดินผ่าน ซึ่งเพิ่มความรู้สึกของขนาดและการมีอยู่ของมนุษย์ การจัดวางภาพเน้นความตัดกันขององค์ประกอบ หลังคาและเสาโทรศัพท์สีเข้มโดดเด่นท่ามกลางหิมะสีขาว และเงาสะท้อนสงบในคลองแคบสร้างมิติให้กับภาพ จานสีจำกัดที่ใช้สีฟ้า เทา และขาว กระตุ้นความรู้สึกเย็นและเงียบสงบของหิมะ ขณะไฟส่องจากหน้าต่างอบอุ่นช่วยบอกถึงชีวิตมนุษย์ในฤดูหนาวนี้

ทางศิลปะ เทคนิคการพิมพ์ภาพไม้เห็นได้ชัดในรายละเอียดของเนื้อหิมะที่สะสมอย่างประณีต ตั้งแต่บนหลังคาถึงเส้นทางที่ไม่เรียบ เสาโทรศัพท์ตั้งตรงทลายจังหวะในแนวนอนของหลังคาและถนน สร้างเส้นสายที่นำสายตาไปยังเนินเขาไกลๆ โทนฟ้าบนท้องฟ้าค่อยๆ ไล่เฉดจากสีน้ำเงินเข้มถึงสีอ่อนบริเวณขอบฟ้า สร้างมุมมองบรรยากาศ ผลงานนี้ผสมผสานความเศร้าสงบของฤดูหนาวกับภาพชีวิตประจำวันในญี่ปุ่นช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ได้อย่างลึกซึ้งและชวนเสพย์สม.