ในภาพทิวทัศน์ที่กระตุ้นนี้ ผู้ชมถูกพาไปยังภาพพาโนรามาชายฝั่งที่เงียบสงบ ซึ่งที่มุมดินนุ่มจะพบกับน้ำที่สงบ ทุ่งที่กลิ้งไปมาถูกวาดด้วยเฉดสีเขียวที่หลากหลาย สลับกับกลุ่มต้นไม้ที่ตั้งอยู่ด้วยความภาคภูมิใจ โดยใบไม้ของมันจับแสงอยู่ในการเต้นรำของสีสันที่มีชีวิตชีวา แนวชายฝั่งที่โค้งเคี้ยวเพิ่มความลึกและเชื้อเชิญให้ค้นหา นำสายตาไปยังขอบฟ้าที่อยู่ไกลที่ซึ่งท้องฟ้าและน้ำดูเหมือนจะรวมกัน; เมฆเบาที่ลอยผ่านท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ นำผลกระทบที่เล่นกับภาพทิวทัศน์ เทคนิคการจัดทำสีที่ซ้อนทับทำให้ภาพนั้นมีชีวิตชีวาอย่างที่รู้สึกได้ ใเหมือนกับว่าธรรมชาติเองกำลังหายใจอยู่ผ่านการทำงานของแปรงทุกครั้ง

ในกรอบด้านหน้า รูปร่างหนึ่งนั่งอยู่ อาจจะกำลังคิดถึงความงามรอบตัว—ช่วงเวลาสงบนี้มีความเชื่อมโยงกับผู้ชม เป็นการเผยให้เห็นถึงความเชื่อมโยงร่วมกันกับทิวทัศน์ การติดต่อระหว่างแสงและเงาที่ละเอียดช่วยเสริมสร้างน้ำหนักทางอารมณ์ของชิ้นงาน ขยายความเป็นปัจจุบันของผู้ชม ในขณะที่เล่าถึงเรื่องราวจากอดีต ศิลปินจับเอาสิ่งที่หลุดลอยในธรรมชาติได้อย่างเชี่ยวชาญ การหลบหนีที่เงียบสงบทำหน้าที่เป็นการเตือนความจำเกี่ยวกับความงามที่มีอยู่ในความเรียบง่าย ภาพวาดนี้ไม่ใช่แค่การบรรยายถึงภาพ ฉลองให้กับความกลมกลืนระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ ซึ่งปีนขึ้นดอกในที่ลึก หรือกับทุกคนที่ยืนอยู่ต่อหน้าทิวทัศน์และมีความรู้สึกกับการเรียกนั้น