Bu büyüleyici manzarada, izleyicinin Étretat’daki canlı kıyı yaşamına tanık olması için davet edildiği görülüyor; bu, Monet için popüler bir konu. Ön planda, rustik balıkçı kulübeleri, eğimli çatılarında derin mavi ve gri tonlarla boyanmış, kıyı yapılarının hava koşullarından etkilenmiş dokusunu öneriyor. Sağda, bir taş yapı, hareket halindeki deniz etkinliğinin ortasında mimari devamlılık hissi sunuyor; izlenimci bir dokunuşla, ayrıntıya değil, özde meydana çıkarılıyor.

Arka planda, sakin ama canlı bir deniz var; dağılırken solamadığı turkuaz, güneşin bulutların arasında ışıldadığı hissi veriyor. Küçük botlar dalgaların ritmiyle nazikçe sallanırken, üçgen yelkenler su yüzeyine tek tek dağılmış birer renkli bayrak gibi görünerek sahneye oyuncu bir dinamizm katıyor. Plaj boyunda yer alan figürler, yalnızca ima edilen ve tam olarak tanımlanmayan şekilleriyle, bu pittoresk limanda gelişen topluluk ve günlük yaşam hissini güçlendiriyor. Renk paleti, yumuşak mavi, yeşil ve toprak tonlarını harmanlayarak hem huzuru hem de canlılığı uyandırıyor. Bu resim sadece Monet’in fırça ve ışık kullanımındaki ustalığını örneklemekle kalmıyor, aynı zamanda Normandiya'daki yerel balıkçılık yaşamının geçmiş ruhunu da yakalıyor.