Eser, güneşin aydınlattığı, bir taş yel değirmeninin kayalık bir çıkıntı üzerinde gururla yükseldiği sakin bir anı yakalar. Sanatçı, değirmenin şeklini tanımlamak, uzun gölgeler düşürmek ve taşın dokularını vurgulamak için ustaca ışığı kullanır. Kompozisyon dengelidir, gözü ön plandaki yoldan, değirmenden geçerek, engin, soluk mavi bir gökyüzünün altında parıldayan uzak denize çeker. Fırça darbeleri gevşek ve etkileyicidir, sahneye bir anlık ve kendiliğindenlik hissi verir. Manzara, çoğunlukla sarı aşı boyası, kahverengi ve yeşil tonlarının hakim olduğu, gökyüzünün ve denizin soğuk mavileriyle tezat oluşturan sıcak ve dünyevi bir paletle sunulur. Sıcak ve soğuk renklerin bu oyunu genel uyumu artırır ve huzur ve barış duygusu uyandırır.