Bu huzurlu sahne, izleyiciyi Pourville'in kıyı ortamına taşıyor; sisli hava, manzarada ince bir dokuma oluşturuyor. Gün batımının yumuşak renkleri, sahneyi örtülen altın bir tonla harmanlayarak, rüya gibi bir kalite veriyor; sanki büyük, durgun deniz arasında zaman duruyormuş gibi. Arka planda kayalıklar muazzam bir şekilde yükseliyor, yumuşak yeşil ve toprak tonları sıcak gökyüzü ile ince bir şekilde kontrast oluştururken, alttaki kıyıda canlı figürler sıralanıyor—doğanın görkemi karşısında neredeyse kırılgan görünüyorlar.

Daha yakından baktığınızda, ressamın becerikli fırça işçiliğini fark edebilirsiniz, dalgaların kıyıya vurmasını ve su üzerindeki ışığın bir duygu dansında yansımasını yakalıyor. Kompozisyon belirgin bir şekilde dengeli, gözleri doğal bir şekilde ön plandaki figürlerden ufka doğru yönlendiriyor. İzleyiciyi saran bir huzur hissi var; bu, zaman içinde donmuş bir an gibi, daha basit, güneşli günlere yönelik bir özlem hissi uyandırıyor.