Eser, bir gün batımının gelip geçici güzelliğini yakalar; zamanın donduğu bir an, gökyüzünün renklerle aktığı, sıcak, altın turuncusundan derin, kasvetli bir maviye dönüştüğü bir an. Sanatçının pastel seçimi, izleyicinin doğrudan bir gözlemden ziyade bir anıya tanık oluyormuş gibi, sahneye yumuşak, neredeyse rüya gibi bir nitelik kazandırır. Kompozisyon basit ama etkileyicidir; ufuk çizgisi gökyüzü ve dünyayı nazikçe böler.

Neredeyse serin akşam esintisini hissedebilir, görünmez ağaçların arasından fısıltılarla geçen rüzgarın uzak fısıltısını duyabilirim. Bulutlardaki renklerin ince karışımı, ışığın ve atmosferin samimi bir anlayışını gösterir. Alt kısımdaki karanlık, silüet şekil, belki uzak bir tepe veya yapı, sahneyi sabitler, bir ölçek hissi verir ve gökyüzünün enginliğini temellendirir. Bu eser sadece görsel bir temsil değil; bir deneyim, bir duygu, sonsuza dek yakalanıp korunan gelip geçici bir an.