Bu tablo, batmakta olan güneşin sıcak ışığıyla aydınlanan dar eski bir sokağı yakalıyor. Sahne, yüksek ve birbirine yakın binalarla çerçevelenmiş; bazı duvarlar koyu ve sessiz, bazıları ise parlak bir şekilde aydınlatılmış, ışık ve gölge arasında çarpıcı bir kontrast yaratıyor. Güneş ışığı, taşlı yolda ilerleyerek bakışı uzaklarda pembe bir duvar ve yemyeşil bir bitki örtüsü yakınında silüet halinde görünen figürlere doğru yönlendiriyor. Sanatçının fırça darbeleri, hem mimari formların sağlamlığını hem de akşam ışığının geçici kalitesini vurguluyor.

Renk paleti, derin gri tonları, zengin ocra ve yanmış kızıl renklerle dolu, Akdeniz atmosferini çağrıştırıyor. Bu palet, antik bir köy sokağında gün batımında yürüyüş yaparken hissedilen nostaljik ve huzurlu duyguyu artırıyor. Kompozisyondaki dikey çizgiler ve geriye doğru ilerleyen basamaklar, içe doğru dinamik bir ritim yaratıyor ve ışık arkasındaki sessiz insan varlığını düşünmeye davet ediyor.