ภาพวาดนี้ถ่ายทอดซอยเก่าแคบ ๆ ที่ถูกแสงอาทิตย์ยามเย็นอาบไล้ด้วยความอบอุ่น โครงสร้างถูกล้อมรอบด้วยอาคารสูงติดกัน ซึ่งผนังมีพื้นผิวหลากสี — บางส่วนมืดและเงียบสงบ อีกส่วนสว่างไสว สร้างความคอนทราสต์เด่นชัดระหว่างแสงและเงา แสงแดดที่ตกกระทบบนพื้นถนนหินกรวดเบา ๆ ลากสายตาให้มองลึกเข้าไปยังเงารูปทรงผู้คนในระยะไกล ใกล้กับกำแพงสีชมพูและพุ่มไม้สีเขียวเข้ม ฝีแปรงของศิลปินชูความแข็งแรงมั่นคงของรูปร่างสถาปัตยกรรมและความเปราะบางชั่วคราวของแสงในยามเย็น

โทนสีในภาพเน้นสีเทาเข้ม สีเหลืองดินอ่อน และสีซีนน่าสีน้ำตาลไหม้ ถ่ายทอดบรรยากาศแบบเมดิเตอเรเนียน โทนสีนี้เสริมสร้างความรู้สึกครุ่นคิดและสงบขณะเดินตามตรอกในหมู่บ้านเก่ายามพลบค่ำ เส้นแนวดิ่งและบันไดที่ทอดยาวสร้างจังหวะเคลื่อนไหวที่ชี้ชวนให้เราคิดถึงการมีอยู่เงียบ ๆ ของผู้คนหลังแสงสว่าง