Obraz ukazuje wąską, starą ulicę skąpaną w ciepłym blasku zachodzącego słońca. Scena otoczona jest wysokimi, blisko stojącymi budynkami o fakturowanych ścianach — niektóre ciemne i ciche, inne jasno oświetlone, tworzące wyraźny kontrast światła i cienia. Promienie słońca padające na kamienistą drogę prowadzą wzrok głębiej w kompozycję, ku sylwetkom ludzi na tle różowej ściany i gęstej zieleni. Pociągnięcia pędzla artysty podkreślają zarówno trwałość architektury, jak i efemeryczność wieczornego światła.

Paleta kolorów opiera się na głębokich szarościach, bogatych ochrach i spalonych siena, wywołując atmosferę śródziemnomorską. Ta kolorystyka wzmacnia nostalgiczne i spokojne uczucie spaceru starą wiejską uliczką o zmierzchu. Pionowe linie i schody prowadzące w dół tworzą dynamiczny rytm, zapraszając do refleksji nad cichą ludzką obecnością ukrytą za światłem.