Sahne, nefes kesici bir panoramayla açılıyor; zirveleri gökyüzüne uzanan devasa bir dağ silsilesi. Sanatçı, manzarayı yumuşak bir ışıltıyla yıkayan yumuşak, dağılmış bir ışık yaratarak suluboyayı ustalıkla kullanıyor. Kompozisyon, gözü bir vadiden geçirerek görkemli, karla kaplı zirvelere yönlendiriyor. Ön planda kıvrılan bir patika, bir yolculuk, bir meydan okuma, bir macera öneriyor. Palet, toprak, gökyüzü ve karın ince tonlarıyla sınırlı, ancak doğanın ihtişamına dair çok şey anlatıyor.

Duygusal etki derindir. Doğal dünyanın enginliği karşısında hayranlık ve küçüklük hissi uyandırır. Sanatçı, temiz havayı, sadece rüzgarın fısıltısıyla bozulan sessizliği yakalar. Neredeyse soğuğu ve yüksek irtifanın coşkusunu hissedebiliyorum. Sanatçının bu kadar hassas bir sanatla bu kadar güçlü duyguları aktarabilmesi, sanatçının becerisinin bir kanıtıdır. Resim beni alıp götürüyor; sanki o patikada duruyor, o zirvelere bakıyor ve aynı incelikteki havayı soluyorum.