Bu sanat eseri, yumuşak çizgileri ve narin renkleriyle, hemen sakin bir tefekkür hissi uyandırıyor. Sade giysiler giymiş genç bir kadın, önünde tuttuğu küçük bir aynaya dikkatle bakan bir avluda duruyor. Sanatçının sınırlı bir palet kullanması—çoğunlukla maviler, pembeler ve beyazlar—bir dinginlik hissi yaratır. Sahne, belki sabah veya öğleden sonra geç saatlerde, samimi atmosferi artıran yumuşak bir ışıkla yıkanır. Arka plan, basit kaplar ve küçük bir masa ile mütevazı bir konut önermektedir. Fırça darbeleri hassas ve kesindir, esere büyüleyici bir incelik kazandırır.